Ramy prawne ECPL

Kandydaci są zobowiązani do zapewnienia rozwiązania prawnego, technicznego i funkcjonalnego pod każdym względem zgodnego z obowiązującymi ramami prawnymi, zarówno francuskimi, jak i unijnymi, które – jak się zakłada – są Kandydatom doskonale znane (Dyrektywa 1999/62/WE, zmieniona Dyrektywą (UE) 2022/362).

Dyrektywa Eurowinieta ustanawia zasady pobierania przez państwa członkowskie opłat za przejazd lub opłat za korzystanie z dróg sieci drogowej UE. W szczególności określa sposób obliczania stawek maksymalnych oraz parametry ich różnicowania. Przypomina zasady niedyskryminacji i określa procedury informowania Komisji Europejskiej.

Zmiany dyrektywy Eurowinieta przyjęte w lutym 2022 r. zostały transponowane do francuskiego prawa krajowego, w szczególności rozporządzeniem (ordonnance) nr 2023-661 z dnia 26 lipca 2023 r., wydanym na podstawie art. 137 ustawy z dnia 22 sierpnia 2021 r. o przeciwdziałaniu zmianom klimatu i wzmacnianiu odporności na ich skutki oraz art. 128 ustawy budżetowej na rok 2022 z dnia 30 grudnia 2021 r.; jego przepisy, w zakresie należącym do materii ustawowej, zostały skodyfikowane w art. L. 421-186 i nast. kodeksu podatków od towarów i usług (CIBS), w art. L. 3333-11 i nast. ogólnego kodeksu jednostek samorządu terytorialnego (CGCT), w art. L. 119-14 i nast. kodeksu dróg publicznych (CVR) oraz w art. L. 330-2 kodeksu drogowego. Przepisy te, wraz z wydanymi na ich podstawie przepisami wykonawczymi, stanowią „Krajowe ramy prawne”. Dyrektywa „Interoperacyjność” z dnia 19 marca 2019 r. ma na celu ustanowienie europejskiej usługi opłaty elektronicznej (SET), gwarantującej interoperacyjność wszystkich systemów elektronicznego poboru opłat drogowych w Unii Europejskiej.

Zasada ustanowiona w tej dyrektywie polega na tym, że użytkownik powinien mieć możliwość zawarcia jednej umowy abonamentowej z wybranym przez siebie „dostawcą SET” („P-SET”).

SET jest opcjonalną usługą uzupełniającą dla Zobowiązanych Abonentów, która może być im oferowana przez P-SET. System musi być w pełni kompatybilny z tą usługą.

Możliwość wprowadzenia przez Region Ekoopłaty (z prawnego punktu widzenia „podatku od korzystania przez pojazdy ciężarowe z niektórych dróg publicznych”) wynika z rozporządzenia (ordonnance) nr 2023-661 z dnia 26 lipca 2023 r., wydanego na podstawie art. 137 ustawy z dnia 22 sierpnia 2021 r. o przeciwdziałaniu zmianom klimatu i wzmacnianiu odporności na ich skutki oraz art. 128 ustawy budżetowej na rok 2022 z dnia 30 grudnia 2021 r. („Rozporządzenie”). Rozporządzenie transponowało zasady określone w dyrektywie Eurowinieta do prawa krajowego mającego zastosowanie do Ekoopłaty, jednocześnie je doprecyzowując. Zdecydowana większość jego przepisów została skodyfikowana w różnych kodeksach, w szczególności:

• w kodeksie podatków od towarów i usług („CIBS”), w art. L421-186 i nast., który zawiera w szczególności zasady dotyczące sposobu naliczania opłaty (poszczególne możliwe składniki Ekoopłaty i sposób ich ustalania) oraz zwolnień;
• w ogólnym kodeksie jednostek samorządu terytorialnego („CGCT”), w art. L. 3333-11 i nast. (dotyczących departamentów, do których w odniesieniu do regionów odsyła art. L. 4332-8), który zawiera zasady dotyczące zarządzania Ekoopłatą, jej poboru, kontroli i sankcji;
• w kodeksie dróg publicznych („CVR”), w art. L119-14 i nast., który zawiera w szczególności obowiązki w zakresie notyfikacji Komisji Europejskiej.